• 20:00 - 16:00

    ساعات کاری شنبه تا چهارشنبه.

  • 02122097090

    برای مشاوره باما تماس بگیرید

حضانت فرزند بعداز طلاق

حضانت فرزندان بعداز طلاق

خانواده نقش مهمی در تربیت و پرورش کودکان دارد.

اما گاهی خانواده ها به دلیل برخی از مسائل از یکدیگر جدا میشوند.

 لذا حضانت فرزندان یکی از مسائل مهم در حوزه حقوق خانواده می باشد .

که در همین راستا قانونگذار سلسله مقرراتی را در راستای نظم بخشیدن به حضانت فرزندان بعد از طلاق پیش بینی نموده است.

معنی کلمه حضانت

حضانت کلمه ای عربی و در لغت به معنای پروردن است .

در اصطلاح عبارت است از نگهداری مادی و معنوی طفل توسط کسانی که قانون مقرر داشته است .

به طور خلاصه، به معنای حق یا تکلیف در نگهداری و سرپرستی کودک است.

 

حضانت فرزند پسر و دختر بعد از طلاق

حضانت فرزندان بعد از طلاق با یکی از والدین می باشد که بسته به سن فرزند و اینکه فرزند دختر یا پسر باشد ،

به پدر یا مادر تعلق می گیرد .

با استناد به قوانین جمهوری اسلامی ایران، بلوغ فرزندان عامل محدودیت سنی حضانت در نظر گرفته شده است.

به طور کلی شرایط حضانت فرزند پیش از طلاق زوجین بر عهده هر دوی ان‌ها می‌باشد،

مگر اینکه یکی از زوجین فوت کند و یا از قبول مسئولیت سرباز زند.

حضانت طفل بر اساس قانون مدنی و قانون حمایت خانواده برای پسر و دختر تا هفت سالگی با مادر است.

بنابراین بعد از طلاق والدین ، مادر تا پایان هفت سالگی فرزند ( اعم از فرزند پسر یا دختر ) صلاحیت حضانت فرزند را به عهده دارد .

پس از آن ، تا سن بلوغ حضانت به عهده پدر قرار خواهد گرفت .

که دختر تا نه سالگی و پسر تا پانزده سالگی می باشد.

بعد از سن بلوغ خود فرزند تعیین می کند که با چه شخصی زندگی کند و از حضانت خارج می گردد.

لازم به ذکر است در صورتی که پدر به (اعتیاد و…) دچار باشد، شرایط حضانت فرزند بعد از سن ۷ سالگی نیز به مادر واگذار خواهد شد .

نکته مهم اینجاست که فرزندان تا زمانیکه به سن هجده سالگی نرسیده باشند ،

توانایی دخالت در امور مالی خود را نخواهند داشت ؛ مگر اینکه رشد آنها ثابت شود.

به همین دلیل  کودکان بعد از سن بلوغ، تا سن هجده سالگی کماکان تحت ولایت پدر یا جد پدری خود خواهند بود .

شرایط حضانت فرزند بعد از فوت والدین

در صورت فوت یکی از والدین، سرپرستی فرزند با پدر و یا مادری که زنده است خواهد بود.

هرچند متوفی پدر طفل بوده و برای او قیم معین کرده ‌باشد. مثلاً با فوت پدر، حضانت طفل با مادر است؛ نه پدربزرگ طفل.

البته در صورتی که دادگاه پس از دادخواست ولی قهری، مادر را دارای صلاحیت لازم برای سرپرستی از فرزند نداند،

سرپرستی از وی گرفته می‌شود.

در صورتی‌که پدر و مادر هر دو فوت کرده باشند،

حضانت با جد پدری و پس از آن با سایر خویشاوندان طفل بر مبنای ترتیبات ارث است.

 

شرایط سلب حضانت فرزند

در ماده 1173 قانون مدنی که در سال 1376 اصلاح شده است ، در خصوص سلب حضانت از کسی که حضانت را بر عهده دارد چنین پیش بینی شده است :

« هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت سرپرستی اوست ،

صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد ،

محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی ، هر تصمیمی را که برای سرپرستی طفل مقتضی بداند ، اتخاذ کند.

قانون مدنی ، برخی از مصادیق عدم مواظبت و انحطاط اخلاقی والدین را نام برده است .

این مصادیق به شرح زیر است که بر اساس آن دادگاه و یا به درخواست احدی از والدین امکان سلب حضانت است:

۱) اعتیاد زیان آور به الکل، مواد مخدر و قمار.

۲) اشتهار به فساد اخلاقی و فحشا.

۳) ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی.

۴) سوءاستفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضداخلاقی مانند فساد و فحشا، تکدی گری و قاچاق.

۵) تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.

بنابرین در صورت اثبات این موارد امکان سلب سرپرستی طفل از احدی از والدین با تشخیص دادگاه میباشد.

در واقع ، اینکه چه مواردی از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی محسوب می شوند با قاضی است .

به علاوه اینکه ، این قاضی است که تعیین می کند رفتار یا وضعیتی را می توان از جمله دلایل عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی محسوب نمود یا خیر .

 

 

در صورت وجود هرگونه سوال حقوقی در مورد حضانت فرزند با ما تماس بگیرید.

موسسه حقوقی بین المللی عدالت آریایی با بهره گیری از بهترین وکلای تهران تا انتهای مسیر حقوقی همراه شماست.

 

منبع : گوگل

نظری دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Call Now Button

این را به اشتراک بگذارید

کپی لینک در کلیپ بورد

کپی